Make i Zapier mogą działać razem: scenariusz w Make może uruchomić Zapa przez webhook, a Zap może wywołać scenariusz Make przez jego adres webhooka. Takie połączenie ma sens przejściowo, np. gdy firma przenosi automatyzacje z Zapiera do Make i nie chce przebudowywać wszystkiego naraz, albo gdy jedna aplikacja ma integrację tylko w jednym z narzędzi. Na dłuższą metę lepiej trzymać proces w jednej platformie, bo dwa narzędzia to dwa rachunki, dwa miejsca błędów i trudniejsze szukanie przyczyn.
Jak połączyć Make i Zapier
- Zapier → Make: w Make dodaj moduł Webhooks „Custom webhook” i skopiuj adres. W Zapie dodaj krok „Webhooks by Zapier” z metodą POST na ten adres i przekaż dane.
- Make → Zapier: w Zapierze utwórz Zapa z wyzwalaczem „Catch Hook” i skopiuj adres. W Make dodaj moduł HTTP „Make a request” wysyłający dane na ten adres.
- Ustal wspólny format danych (JSON z identyfikatorem zdarzenia), żeby można było śledzić przebieg w obu narzędziach.
Webhooki w Zapierze są dostępne w planach płatnych. Sprawdź aktualne plany obu narzędzi przed budową.
Kiedy łączyć, a kiedy migrować
| Sytuacja | Rozwiązanie |
|---|---|
| Jedna aplikacja ma integrację tylko w Zapierze | Połączenie przez webhook albo integracja przez API w Make (moduł HTTP) |
| Stopniowa migracja z Zapiera do Make | Tymczasowe połączenie, potem przeniesienie reszty |
| Rosnące koszty zadań w Zapierze | Migracja procesów o dużym wolumenie |
| Potrzeba self-hostingu lub kontroli danych | Migracja do n8n |
Plan migracji automatyzacji
- Zrób listę Zapów z liczbą zadań w miesiącu i właścicielem.
- Usuń nieużywane, scal powtarzające się.
- Przenieś najpierw procesy o największym zużyciu, testując na prawdziwych danych.
- Uruchom nową wersję równolegle na kilka dni i porównaj wyniki, potem wyłącz starą.
Porównanie kosztów i możliwości znajdziesz w artykułach Make, Zapier czy n8n i Make vs n8n.
Pomoc w migracji
Przenosimy automatyzacje między Zapierem, Make i n8n bez przerw w działaniu procesów. Zobacz usługę automatyzacji procesów albo umów bezpłatną konsultację.