Dzień w sprzedaży zaczynał się od skrzynki. Ktoś przeglądał pocztę, oddzielał zapytania od faktur i reklamacji, zakładał w Pipedrive osobę, firmę i szansę, a potem przesyłał mail handlowcowi.
Przy kilku tysiącach wiadomości w miesiącu to praca na dużą część etatu, która sama w sobie niczego nie sprzedaje.
Koszt nie kończył się na czasie. Zapytanie wysłane wieczorem leżało do rana, a klient, który pytał kilka drukarni naraz, często wybierał tę, która odezwała się pierwsza.
Rekordy w CRM zakładane w pośpiechu nie miały danych rejestrowych, więc handlowiec przed rozmową i tak szukał firmy w internecie, żeby wiedzieć, z kim rozmawia.
Do tego dochodził bałagan w samym Pipedrive. Stały klient, który wysłał kolejne zapytanie na ogólny adres, potrafił dostać nową szansę w lejku sprzedaży, choć jego opiekun prowadził go już w innym lejku.
Szef sprzedaży widział wtedy w raportach więcej nowych leadów, niż było naprawdę, a dwóch handlowców mogło odpisać temu samemu klientowi.