
CubicInch: jedna firma, jedna szansa w Pipedrive
Duplikaty w Pipedrive przestały być problemem: szanse z AMFG są scalane we właściwym lejku, a nowa szansa stałego klienta dziedziczy kwalifikację ze starej.
Zobacz case studyCase study
Harmonogram produkcji w CubicInch przez długi czas powstawał ręcznie: kierownik co tydzień rozpisywał, kto stoi przy którym stanowisku i które zlecenie obsługuje. Dziś szkic planu na kolejny tydzień przygotowuje się sam, z urlopami i zleceniami z platformy zamówień, a kierownik przegląda go i publikuje jednym kliknięciem. Zespół od lipca 2026 sięgnął po siatkę harmonogramu ponad 5 tysięcy razy.

szkic obsady stanowisk powstaje z danych, a kierownik tylko go sprawdza, poprawia i publikuje
zmiany w zamówieniach z platformy Cubic Parts trafiają do harmonogramu bez przepisywania
widok obciążenia zespołu zbudowaliśmy w ClickUp bez przechodzenia na droższy plan
tyle razy od lipca 2026 zespół otworzył, odświeżył albo zapisał siatkę harmonogramu
Wdrożenie automatyzacji ClickUp i Slack: szybko, sprawnie, na temat. Stały kontakt przez cały czas, wszystko wytłumaczone zrozumiale. Polecam.
CubicInch to polski producent części w technologii druku 3D. Firma drukuje prototypy i krótkie serie dla firm inżynieryjnych, ma halę z drukarkami i stanowiskami obróbki oraz dział projektowy, który pomaga klientom przygotować modele do druku.
Zamówienia spływają przez własną platformę Cubic Parts, a pracę zespół planuje i rozlicza w ClickUp.
Produkcja na zamówienie ma swoją specyfikę. Nie ma tu stałej serii, którą rozpisuje się raz na kwartał.
Każdy tydzień wygląda inaczej, bo zależy od tego, co klienci zamówili, kiedy chcą odebrać części i kto z zespołu jest w pracy. Harmonogram produkcji trzeba więc układać od nowa co tydzień i poprawiać w trakcie, gdy zlecenie się przesunie albo ktoś zachoruje.
Masz podobny problem? Porozmawiajmy.
30 minut z osobą, która potem to buduje. Po rozmowie wiesz, co da się zautomatyzować i ile to odda.
Wyzwanie
Przez długi czas plan tygodnia powstawał w głowie kierownika i w ClickUp. Trzeba było pamiętać o rotacji ludzi na stanowiskach, sprawdzić, kto ma urlop, przejrzeć zlecenia z platformy i dopiero wtedy rozpisać obsadę.
To kilka godzin pracy, która niczego nie produkuje, a wraca w każdym tygodniu.
Większy kłopot zaczynał się po publikacji planu. Zamówienia na platformie przesuwają się, dochodzą nowe, część znika.
Każdą taką zmianę ktoś musiał przenieść do harmonogramu ręcznie. Gdy zapomniał, hala pracowała według planu, który już nie zgadzał się z zamówieniami.
Pracownik nie wiedział, czy jego zadanie jest aktualne, więc pytał kierownika, a kierownik sprawdzał platformę.
W dziale projektowym problem był inny: nie było widać, kto ma za dużo pracy naraz. ClickUp ma widok obciążenia zespołu, ale w droższym planie, który dla całej firmy oznaczał około 7 tysięcy złotych rocznie więcej.
A i tak nie pokazywał tego, czego kierownik potrzebował: prostego sygnału, że ktoś jest przeciążony, zanim spóźni się projekt.
Obsadę stanowisk trzeba było co tydzień rozpisywać od zera, pamiętając o rotacji i urlopach.
Zmiany w zamówieniach z platformy przepisywano do harmonogramu ręcznie albo wcale.
W dziale projektowym nie było widać, kto ma za dużo pracy, bez płacenia za droższy plan.
Rozwiązanie
Nie kupowaliśmy nowego systemu do planowania produkcji. Harmonogram powstaje z danych, które CubicInch już miał: listy stanowisk, urlopów i zleceń z platformy zamówień. Automatyzacje zbudowaliśmy w n8n, a zespół dalej pracuje w ClickUp, który zna. Człowiek nadal decyduje, tylko nie musi już przepisywać.
Poniżej opisujemy po kolei, co robi każda część rozwiązania.
Narzędzia: n8n, ClickUp (API, webhooki, widoki Embed), Cubic Parts API, Slack, Google Sheets
Masz podobny problem? Porozmawiajmy.
30 minut z osobą, która potem to buduje. Po rozmowie wiesz, co da się zautomatyzować i ile to odda.
Przed nowym tygodniem automat układa obsadę stanowisk według zasad rotacji, które ustaliliśmy z kierownikiem. Pomija osoby na urlopie, dokłada zadania wynikające ze zleceń i zakłada wszystko w ClickUp jako szkic, którego zespół jeszcze nie widzi.
Kierownik dostaje na Slacku link do podglądu. Przegląda plan, poprawia to, co wymaga jego wiedzy, i publikuje tydzień jednym kliknięciem.
Dopiero wtedy plan widzi cała hala. Decyzja zostaje u człowieka, a praca polega na sprawdzeniu, nie na budowaniu.
Zlecenia druku z Cubic Parts pojawiają się w harmonogramie jako zadania, z osobnymi krokami dla operatora i dla kontroli jakości. Nikt nie przepisuje numerów zleceń ani dat.
Gdy zlecenie się przesuwa albo znika, plan za nim nadąża. Jeśli znika zadanie, do którego ktoś był już przypisany, kierownik dostaje powiadomienie, żeby mógł przesunąć tę osobę.
Zmiany wprowadzone ręcznie przez kierownika zostają i automat ich nie cofa.
Plan wyświetla się w ClickUp jako siatka: stanowiska w wierszach, dni w kolumnach. Pracownik widzi swój tydzień w jednym miejscu, sam zapisuje się do wolnych zadań i może odświeżyć dane z platformy, gdy wie, że coś się zmieniło.
Osoba na urlopie jest na siatce wyraźnie oznaczona. Jeśli ktoś przypisze nieobecnego pracownika, widać to od razu, a nie dopiero rano, gdy stanowisko stoi puste.
Urlopy trafiają tu same z systemu kadrowego, co opisujemy w osobnym case study o integracji Calamari z ClickUp.
Dla działu projektowego zbudowaliśmy dwie strony osadzone w ClickUp. Pierwsza pokazuje, kto ma ile dużych projektów i kiedy ktoś przekracza ustalony limit.
Druga zestawia godziny zaraportowane przez zespół z budżetem projektów.
Dzięki temu firma nie przeszła na droższy plan ClickUp tylko dla jednej karty i oszczędza około 7 tysięcy złotych rocznie. Własne widoki pokazują przy tym więcej niż standardowy, bo mają limit i wyraźny alert.
Harmonogram produkcji, w którym zostają wszystkie stare tygodnie, po kilku miesiącach robi się ciężki i nieczytelny. Automat sam zmienia statusy tygodni: bieżący jest w trakcie, poprzedni zakończony.
Starsze tygodnie trafiają do arkusza Google, razem z obsadą, i znikają z ClickUp. Historia zostaje do analizy, a w narzędziu, w którym pracuje hala, jest tylko to, co aktualne.
Wdrożenie
Dziś i po wdrożeniu
Przełącz zakładki albo poczekaj, aż sprawy same dostaną opiekuna.
Obsada na przyszły tydzień
Układana ręcznie od zera
Nowe zlecenie
Przepisywane do planu
Zmiana w zleceniu
Plan się rozjeżdża
Urlop
Trzeba pamiętać
Kontrola jakości
Na tym samym zadaniu co operator
Obciążenie działu
Niewidoczne
Godziny w projektach
Liczone na koniec
Pracownik hali
Pyta, gdzie dziś stoi
Masz podobny problem? Porozmawiajmy.
30 minut z osobą, która potem to buduje. Po rozmowie wiesz, co da się zautomatyzować i ile to odda.
Zamiast układać grafik, przegląda gotowy szkic i go zatwierdza. Nie musi sprawdzać urlopów ani platformy zamówień przed każdą zmianą planu.
Widzi swój tydzień w jednym miejscu, sam zapisuje się do zadań i wie, że plan zgadza się z zamówieniami.
Widzi, kto jest przeciążony i które projekty przekraczają budżet godzin, bez dodatkowego narzędzia i bez droższego planu.
Ma plan produkcji, który nie zależy od pamięci jednej osoby. Gdy kierownik jest na urlopie, harmonogram i tak powstaje.
Opowiedz, jak dziś wygląda ten proces w Twojej firmie. Po 30 minutach wiesz, co da się zautomatyzować i od czego zacząć.
Harmonogramowanie produkcji to ułożenie w czasie konkretnych zadań: kto, na jakim stanowisku lub maszynie, kiedy i w jakiej kolejności wykona zlecenie. Tym różni się harmonogram od planu produkcji.
Plan mówi, co i ile trzeba wyprodukować w danym okresie. Harmonogram rozbija ten plan na dni, zmiany, ludzi i maszyny.
W większych firmach spotkasz też główny harmonogram produkcji (MPS), czyli plan wyrobów gotowych na kolejne tygodnie, z którego wynikają zakupy i obsada. W firmie produkującej na zamówienie zwykle najwięcej bólu sprawia ten najniższy poziom: obsada na najbliższy tydzień.
Większość firm zaczyna od Excela i to rozsądny start. Prosty harmonogram produkcji w Excelu to tabela, w której wiersze są stanowiskami albo maszynami, kolumny dniami, a w komórkach wpisujesz zlecenie i osobę.
Do tego osobna zakładka z urlopami i formatowanie warunkowe, które podświetla kolizje. Problem pojawia się, gdy zlecenia żyją w innym systemie.
Wtedy arkusz jest aktualny tylko tak długo, jak długo ktoś go przepisuje.
Z naszego doświadczenia harmonogram nie rozjeżdża się przez zły układ tabeli, tylko przez ręczne przenoszenie zmian. Dlatego zanim wybierzesz program do planowania produkcji, sprawdź, skąd będą płynąć dane.
Weźmy przykład: jeśli kierownik spędza co tydzień trzy godziny na układaniu grafiku, to w roku daje to ponad 150 godzin jego pracy na przepisywanie. Taki rachunek warto zrobić dla własnej firmy, zanim kupi się nowy system.
Prosty program do planowania produkcji nie musi być osobnym systemem klasy APS. Jeśli zespół już pracuje w ClickUp, Asanie albo arkuszu, często wystarczy podłączyć do niego zlecenia i urlopy, a szkic planu generować automatycznie.
Tak zrobiliśmy w CubicInch.
Masz podobny problem? Porozmawiajmy.
30 minut z osobą, która potem to buduje. Po rozmowie wiesz, co da się zautomatyzować i ile to odda.
Spisz zasoby: stanowiska, maszyny i ludzi, razem z tym, kto może pracować na którym stanowisku.
Ustal źródła danych: skąd przychodzą zlecenia, gdzie są urlopy i kto zgłasza zmiany.
Zapisz zasady obsady i rotacji tak, żeby zrozumiała je osoba spoza działu. To one później staną się regułami automatu.
Wybierz jeden horyzont, np. tydzień, i jeden moment, w którym plan jest zatwierdzany i publikowany.
Rozdziel szkic od planu opublikowanego, żeby zespół nie pracował na wersji, którą kierownik jeszcze poprawia.
Połącz harmonogram ze źródłem zleceń i urlopów, żeby zmiany trafiały do planu bez przepisywania.
Co tydzień sprawdzaj, ile poprawek wymagał szkic. Każda powtarzająca się poprawka to kandydat na nową regułę.
Jeśli system zamówień zwróci pustą listę przez chwilowy błąd, naiwna synchronizacja usunie pół harmonogramu. Automat musi rozpoznać taki przypadek, zatrzymać się i zgłosić problem człowiekowi.
Kierownik zawsze wie coś, czego nie ma w danych. Jeśli przesunie zadanie ręcznie, a automat przy kolejnym przebiegu to cofnie, zespół szybko przestanie ufać planowi.
Narzędzia takie jak ClickUp ograniczają liczbę zapytań w danym czasie. Synchronizacja, która przy każdym przebiegu zapisuje wszystko od nowa, szybko w nie uderzy. Zapisywać trzeba tylko to, co się naprawdę zmieniło.
Najtrudniejsza część wdrożenia to nie kod, tylko spisanie reguł, którymi kierownik kieruje się intuicyjnie. Zostaw na to czas na początku i zgódź się, że część decyzji zostanie po stronie człowieka.
Masz podobny problem? Porozmawiajmy.
30 minut z osobą, która potem to buduje. Po rozmowie wiesz, co da się zautomatyzować i ile to odda.
To rozwiązanie jest dla Ciebie, jeśli:
Pytania
Nie ma tu Twojego pytania?
Zadaj je na 30-minutowej rozmowie. Odpowiadamy konkretnie, na Waszym przykładzie.
Umów rozmowę →To ułożenie zadań produkcyjnych w czasie: kto, na jakim stanowisku, kiedy i w jakiej kolejności wykona zlecenie. Harmonogram powstaje na podstawie planu produkcji, zleceń i dostępności ludzi oraz maszyn.
To jedno z wdrożeń w ramach stałej współpracy z CubicInch. Całość opisujemy w case study automatyzacja procesów produkcyjnych w modelu interim.
Masz podobny problem? Porozmawiajmy.
30 minut z osobą, która potem to buduje. Po rozmowie wiesz, co da się zautomatyzować i ile to odda.
Zwiększ efektywność operacyjną i skaluj biznes bez ograniczeń. Automatyzacja procesów biznesowych uwalnia Twój zespół od monotonnych zadań, minimalizuje błędy i przyspiesza działanie. Zyskaj mierzalne oszczędności, popraw produktywność i pozwól pracownikom skupić się na strategicznych celach, które napędzają wzrost.
ZobaczStawiamy n8n w chmurze albo na Waszym serwerze, budujemy na nim procesy z AI i pilnujemy, żeby działały. Każdy błąd od razu do nas trafia.
ZobaczZanim zatrudnicie pierwszą osobę od AI, zacznijcie z naszym zespołem. 6 do 12 miesięcy w abonamencie, jedna osoba kontaktowa.
Zobacz
Duplikaty w Pipedrive przestały być problemem: szanse z AMFG są scalane we właściwym lejku, a nowa szansa stałego klienta dziedziczy kwalifikację ze starej.
Zobacz case study
Zamówienia w ClickUp prosto z systemu produkcyjnego: nowe zamówienie SLA lub FDM z Cubic Parts zakłada zadanie z terminem, priorytetem i pozycjami.
Zobacz case study